Onderzoeken van heup- en ellebooggewricht

De beste manier om een gewricht te onderzoeken is het nemen van een radiografie. Op deze radiografie zullen experten nagaan of de bouw  van het gewricht normaal is, of er voldoende goeie aansluiting is en of er geen artrose aanwezig is.

Het is mogelijk dat een hond op de radiografische opname slecht scoort, maar daar toch geen “zichtbaar” last van heeft. Uit onderzoek is  gebleken dat ook die honden hun genetische aanleg voor slecht gebouwde gewrichten doorgeven aan hun nakomelingen, wel vergezeld van  klinische klachten, waardoor het verstandig is om dieren met een slechte radiografische score te combineren met dieren die goed scoren op de  radiografie.

469

Er zijn verschillende manieren van beoordelen van de gewrichten. In België hanteert men de FCI methode, in Engeland en Australië de BVA-KC  methode en in de USA de OFA methode. Een methode ontwikkeld aan de Pennsylvania University (Pennhip) meet de losheid van de heup. Elk  systeem heeft zijn voor- en nadelen. Combineren van verschillende methoden is vaak de beste, maar niet altijd de goedkoopste methode.  Voor elk radiografisch onderzoek is het verstandig om de hond voldoende diep te sederen om zo de kans op een correcte uitslag te verhogen en  op die manier de honden op een juiste manier te combineren.

Enkel door te streven naar de correcte uitslag, eerder dan naar de gewenste, kunnen tegenvallende gewrichten bij de gefokte pups tot een  minimum worden beperkt.

Voor meer info : procedure en aanvraagformulier HD/ED/SD